
Jesteś miesiąc, dwa, a może trzy miesiące po artroskopii kolana? Regularnie ćwiczysz, ale nadal pojawia się obrzęk lub dyskomfort? Wciąż brakuje pełnego zgięcia albo wyprostu, wejście po schodach sprawia trudność, a kolano pozostaje sztywne mimo prowadzonej rehabilitacji?
W takiej sytuacji warto ponownie przyjrzeć się nie tylko samemu miejscu zabiegu, ale również funkcji całej kończyny dolnej i biomechanice ruchu.
Problemy dotyczące łąkotki, chrząstki stawowej czy innych struktur kolana nie zawsze funkcjonują w oderwaniu od pozostałych części układu ruchu. W badaniu funkcjonalnym zwracamy uwagę między innymi na ruchomość stawu skokowego i stopy, funkcję biodra, kontrolę miednicy, sposób obciążania kończyny, pracę mięśni oraz kompensacje, które mogły powstać jeszcze przed operacją lub utrwalić się w okresie po zabiegu.
Znaczenie mogą mieć również przebyte wcześniej urazy - na przykład skręcenia stawu skokowego czy urazy biodra - a także ograniczenia ruchomości tkanek w innych obszarach ciała. Nie oznacza to, że są one bezpośrednią przyczyną dolegliwości kolana. Mogą jednak wpływać na sposób poruszania się, rozkład obciążeń oraz strategię, z jaką organizm wykorzystuje operowaną kończynę.
Dlaczego łączymy fizjoterapię z osteopatią?
Podejście osteopatyczne uzupełnia klasyczną ocenę ortopedyczną i fizjoterapeutyczną o analizę zależności pomiędzy poszczególnymi obszarami ciała. Pozwala spojrzeć szerzej na ograniczenia ruchomości, napięcie tkanek oraz wzorce kompensacyjne, które mogą mieć znaczenie dla odzyskiwania prawidłowej funkcji po operacji.
Nie rezygnujemy przy tym z tego, co w rehabilitacji kolana najważniejsze: odzyskania pełnego zakresu ruchu, stopniowego zwiększania obciążenia, odbudowy siły mięśniowej oraz poprawy kontroli i stabilności kończyny.
Przez ponad 5 lat pracy w prywatnej klinice w Gdańsku miałam możliwość prowadzenia dużej liczby pacjentów po zabiegach artroskopowych stawu kolanowego i ramiennego. Na co dzień współpracowałam również z chirurgami zajmującymi się leczeniem operacyjnym tych stawów.
Szczególnie cennym doświadczeniem była dla mnie możliwość obserwowania zabiegów operacyjnych na żywo. Zobaczenie struktur, które na co dzień poznajemy z atlasów, badań obrazowych i podczas badania pacjenta, bezpośrednio w polu operacyjnym znacząco zmienia sposób postrzegania anatomii.
Możliwość obserwacji tego, jak w rzeczywistości zachowuje się łąkotka, chrząstka czy inne struktury stawu podczas zabiegu, pozwoliła mi jeszcze lepiej zrozumieć ich budowę, funkcję i znaczenie w późniejszej rehabilitacji.
Nadal odczuwasz problem po artroskopii?
Jeśli mimo rehabilitacji nadal występuje:
- ból
- uczucie rozpierania lub blokowania podczas zgięcia,
- ograniczenie zgięcia albo wyprostu,
- nawracający obrzęk,
- uczucie „uciekania” lub „puszczania” nogi,
- opór podczas ruchu,
- trudność podczas chodzenia po schodach,
- albo po prostu czujesz, że kolano nie odzyskało jeszcze prawidłowej funkcji,
możesz umówić się na konsultację, podczas której ocenimy nie tylko sam staw kolanowy, ale również funkcję całej kończyny dolnej, miednicy i jej wpływ na sposób poruszania się.
Celem terapii nie jest wyłącznie praca z miejscem, które boli, ale możliwie dokładne ustalenie, co ogranicza powrót kolana do prawidłowej funkcji.
Chcesz sprawdzić, skąd biorą się Twoje dolegliwości? Umów wizytę - podczas konsultacji przeprowadzimy wywiad i badanie, a terapię dobierzemy indywidualnie.
